Çevre Etiği Perspektifinde Yeşil Ekonomi Değerlendirmesi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.12602043Anahtar Kelimeler:
Çevre Etiği- Kahverengi ve Yeşil Ekonomi- İnsan merkezli Etik- Canlı merkezli Etik- Çevre merkezli EtikÖz
Son yıllarda özellikle küresel bağlamda kaynakların sınırlılığı ve kullanımı, açlık, yoksulluk ve kötüye giden iklimsel süreçler gündeme en çok getirilen konulardır. Kahverengi ekonomiyle aynı minvalde yol alan, kapitalist sermaye ve üretim süreci; bahsi geçen gündem konularının en çok yaşandığı az gelişmiş ve beraberinde gelişmekte olan ülkelerde; kıtlık, yoksulluk, küresel ısınma ve bu etkenin doğurduğu tehditlerle yüzleşmiş bulunmaktadırlar. Çevre kirliliğinin tetikleyicileri arasında; yenilenemeyen enerjilere bağımlılık ve de nüfusun yüksek artışı kendini göstermektedir.
Uzmanlar tarafından içinde bulunulan bu küresel sorunlara cevap arayışında kurtarıcı niteliği taşıyan yeşil ekonomi modeli geliştirilmiştir. Çevreyi, insanları ve yaşamı merkeze alan sürdürülebilir ilkesi esasını merkezine koyan bir modeldir yeşil ekonomi. Bu riskleri azaltma amacı güderken yeşil ekonomi; başta insanlık ve gelecek kuşaklar adına adil bir yaşam, eşitlik içinde bir düzen ve beraberinde ihtiyaçlara göre çizilecek bir yol izlemeyi ve orantısız zenginliklerin önüne geçmeyi amaçlamaktadır.
Makalede, çevre etiği tanımı ve yaklaşımlarına kısaca değinildikten sonra, kahverengi ve yeşil ekonomi açıklanıp, karşılaştırması yapılarak, yeşil ekonomi süreci konferanslar bildiriler ve sosyal yaşama uyarlanması süreci ekseninde ele alınacaktır. Yeşil ekonomi yaklaşımının, politika ve planlarındaki yerine kısa bir bakış açısı sunulduktan sonra, yeşil ekonominin eleştirisi, avantaj ve dezavantajları açıklanacaktır. Son olarak, çevre etiği ekseninde ele alınan ve açıklanan bu yaklaşımlar bağlamında, yeşil ekonomi süreci değerlendirilerek, açıklanmaya çalışılacaktır.
Referanslar
Ağbuba, Fatma.(2016). Çevre Sorunlarına Etik Bir Yaklaşım: “Felsefi Bir Sorgulama”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
Ağcakaya, S., & Kaya, I. (2022). Sürdürülebilir Kalkınma ve Yeşil Ekonomi Perspektifinden Yeşil Maliye Politikaları Uygulamaları. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31(2), 512-525. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1123783
Binboğa, G. (2017). Sürdürülebilirlik Kapsamında Kyoto Protokolü Esneklik Mekanizmaları ve Türkiye’nin Durumunun İncelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), 207-238. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.373079
Cevizci, Ahmet (2013). Uygulamalı Etik, İstanbul: Say Yayınları.
Cevizci, Ahmet (2021). Etik Ahlak Felsefesi, İstanbul: Say Yayınları.
Demirtaş, I. (2017). Ekolojik ve Ekonomik Krizlere Alternatif Çözüm Olarak Yeşil Ekonomi Politikaları. Alternatif Politika, 90, 107-132.
Destebaşı vd., (2015, Nisan). Yeşil Ekonomi ile Sürdürülebilir Kalkınma.18. Uluslararası İktisat Öğrencileri Kongresi, İzmir.
Erdem, M. S., & Yenilmez, F. (2017). Türkiye’nin Avrupa Birliği Çevre Politikalarına Uyum Sürecinin Değerlendirilmesi. Optimum Ekonomi Ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(2), 91-119. https://doi.org/10.17541/optimum.292768
Ertan, B. (2004). “2000’li Yıllarda Çevre Etiği Yaklaşımları ve Türkiye”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 1 (3), 93-108.
Jardins, Joseph R. Des (2006). Çevre Etiği: Çevre Felsefesine Giriş. Çev. (Keleş, Ruşen). Ankara: İmge Kitabevi.
Karadaş vd., (2016, Nisan). Yeşil Ekonomi Hareketinin Çevre ve Sosyal Yaşam Açısından Değerlendirilmesi. 4. Uluslararası Kentsel ve Çevresel Sorunlar ve Politikalar Kongresi, İstanbul.
Karakoç, A. G. (2004). “Çevre Sorunlarına Etik Yaklaşım”, Çevre Sorunlarına çağdaş Yaklaşımlar, (Edts. Mehmet Cevher Marın, Uğur Yıldırım), Beta Basım Yayım, İstanbul. Kayaer, Mesut. “Çevre Ve Etik Yaklaşımlar”. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi 1/2 (Nisan 2013), 63-76.
Keleş, R. ve C. Hamamcı (1993). Çevrebilim, Ankara: İmge Yayınları.
Keleş, Ruşen-Hamamcı, Can, (1997) Çevrebilim, 2. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi.
Kılıç, Selim (2013). Çevre Etiği, Orion Kitabevi, Ankara.
Nalinci, Savaş. “Yeşil Ekonomi ve Yeşil İşler”. ulakbilge, 87 (2023 Ağustos): s. 729–737. doi: 10.7816/ulakbilge-11-87-03
Özçağ, Y, Hotunluoğlu, Y. (2015). Kalkınma Anlayışında Yeni Bir Boyut: Yeşil Ekonomi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (2), 303-324. DOI: 10.18026/cbusos.85473
Rençber, Yağmur. (2018). Sürdürülebilir Kalkınma Sürecinde Yeşil Ekonomi ve Ekolojik Ayak İzi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Reyhan, A. S. (2014). Sürdürülebilir Üretim*Tüketim Politikaları Çerçevesinde “Yeşil Ekonomi” Üzerine Bir Değerlendirme. Memleket Siyaset Yönetim, 9(22), 327- 347.
Tutar Kutluay F.,& Ekici, M.,& Tutar, N.F.(2021). Geleneksel Kahverengi Ekonomiden Yeşil Ekonomiye Geçişte Yeşil İstihdam. SOCIAL SCIENCES STUDIES JOURNAL (SSSJournal)
Ucal, M. Günay, S., “Geleneksel Ekonomi ve Yeşil Ekonomi Bakış Açısı Arasındaki Farklılıklar”, (Ed. Meltem Ucal), İklim Değişikliği ve Yeşil Boyut “Yeşil Ekonomi, Yeşil Büyüme”, Fersa Matbaacılık, Ankara, 2017, s. (120-131).
Ünder, H. (1996). Çevre Felsefesi Etik ve Metafizik Görüşler, Doruk Yayıncılık, Ankara.
Yıldız F. (2021). Türkiye ve Yeşil Ekonomi: Mevcut Durum ve Öneriler, (Politika Notu: 2021/23). İstanbul: İLKE İlim Kültür Eğitim Vakfı. DOI: http:///dx.doi.org/10.26414/pn023
İnternet Kaynakçası
https://www.youtube.com/watch?v=KuMXI007JFs Erişim Tarihi: 25.04.2024
https://20yil.habitatdernegi.org/rio-yeryuzu-zirvesi.html/ Erişim Tarihi: 27.04.2024
https://tr.boell.org/tr/2015/12/15/yesil-ekonomi-elestirisi-ve-9-savi Erişim Tarihi: 13.05.2024
https://www.oecd.org/greengrowth/45529850.pdf Erişim Tarihi: 13.05.2024
https://tr.wikipedia.org/wiki/Ekonomi Erişim Tarihi: 25.05.2024
İndir
Yayınlanmış
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2024 ESAR Journal

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.